Vandaag kreeg ik het eerste exemplaar van de nieuwe rondzendkrant toegestuurd. Een prachtig initatiatief om het contact van christenen over de kerkmuren heen te bevorderen. Bezoek zeker even de website: www.eo.nl/cc.

Ik verbaas me nog steeds over het boek waar ik gisteren ook al over schreef. Ik zou allemaal citaten kunnen geven waarvan ik denk: hoe kan het dat ik deze dingen zo weinig gehoord heb in het onderwijs en de prediking? Ik schrijf even wat over van blz. 9-10 (auteur ds. H.L. Both):
Daar is geen andere Jezus Christus, dan die van het woord. Maar dan zoo, dat de levende Persoon van Jezus Christus van dat woord gebruik maakt.
Het is overeenkomstig de Schriften, dat ons geloofsleven niet opgaat in het hebben van denkbeelden over een schriftelijken Christus. Het is naar het woord, dat de levende Persoon van Jezus Christus in het persoonlijke leven ontmoet wordt, en dat de aanraking met Hem, de kennis van Hem, het leven vanuit zijn diepsten kern uit, gaat leiden in het spoor van zijn dienst.
Wij moeten bij het woord van Christus leven.
Maar dat woord bedoelt, dat wij bij zijn licht de realiteit van de verlossing in ons eigen leven zullen gaan zien.
Dat woord bedoelt dat wij de brandende begeerte zullen hebben, om Jezus Christus te vertolken, omdat wij bevonden, dat Hij juist zoo is, als zijn woord Hem openbaart, de bevrijder des levens in heel zijn omvang.
Dat woord bedoelt dat wij met brandend hart zijn dienst zullen bevorderen, en zoo anderen tot Jezus begeeren te leiden.
Dat woord bedoelt, dat Jezus Christus in het persoonlijke leven als de schat des harten wordt meegdragen, en door al de uitgangen des levens wordt vertolkt.
Dan woont het woord in ons.
En dan wordt het leven Christus.
En dan volgt een verwijzing naar Kolossenzen 1:27-28 die ik hier maar even in Nederlands van vandaag aanhaal:
'Christus is in u, hij is uw hoop op goddelijke luister. Hem verkondigen wij wanneer we iedereen waarschuwen en in alle wijsheid onderrichten, om iedereen tot volmaaktheid in Christus te brengen.'

Afgelopen zaterdag heb ik meegeholpen om wat rommel uit de Fonteinkerk weg te halen in verband met de aanstaande verbouwing. Daarbij was ook een doos boeken die uit de achterbak van mijn busje op de grond viel. Mijn oog viel op een vies en stinkend want beschimmeld boek met de titel 'Jezus Christus en het menschenleven'. Ik heb het toch maar meegenomen en het ligt nu op mijn bureau. Het boek is verschenen in 1938 en doordenkt grondig de betekenis van Jezus Christus voor: het persoonlijk leven, het familieleven, het kerkelijk leven, het staatsleven, het sociale leven, het volkerenleven en het cultuurleven. Het sluit af met een hoofdstuk over 'Jezus Christus en het navolgen Zijner voetstappen.' Een oerdegelijk en rasecht gereformeerd boek uit een tijd die ver achter ons ligt. Hoe kan het toch dat ik me bij zo'n boek zo thuisvoel en me erover verbaas dat zo'n christocentrische benadering vandaag de dag ook op zoveel weerstand stuit. Waar zijn we (en dan denk ik maar even exclusief aan de kerken waartoe ik behoor, de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt) dat kwijtgeraakt? Ik sla het nu net op een willekeurige pagina open (blz. 51):
Wanneer mijne oogen voor Jezus' rijkdom opengaan, dan wordt zijn kennis zoozeer een vanzelfsheid voor mij, dat ik het vreemd vind, dat anderen Hem niet zien. Mij herinnerend mijn eigen geslotenheid voor Hem, moet ik dat niet vreemd vinden. Maar toch is het zoo: wie Hem lief krijgt in onverderfelijkheid, vindt het vreemd, dat zoovelen Hem niet liefkrijgen, en vindt het onverdragelijk, dat zoovelen Hem versmaden.

Zoekend op internet naar meer info over dit boek kwam ik ook terecht bij een artikel van Klaas Schilder over De navolging van "Jezus". Voor de liefhebber: lees het eens. De taal is wat oud, maar de gedachtengang is erg helder en wat mij betreft ontdekkend omdat iets zichtbaar kan worden van de gereformeerde weerstand tegen het spreken over 'Jezus volgen'. Een kras citaat:
Daarom is het goed, er aan te herinneren, dat men, om het nu maar eens heel kras te zeggen, aan "Jezus", als er niet meer bij gezegd wordt, niets heeft. Voor geen enkel vraagstuk. "Jezus" is, voor wie in Hem den Christus niet gevonden heeft, een sfinx.
Ik ben het eens met het betoog van Schilder, maar proef hier dus vooral iets van de bron vanwaaruit het spreken over 'Jezus' tot een verdachte bezigheid is geworden in gereformeerde kring.

Vandaag heb ik gelezen in 'In de gebedsschool van Jezus' van Andrew Murray (ter voorbereiding op de preek voor zondagmorgen). Hij schrijft onder andere: HEBT GELOOF IN GOD wil zeggen: Laat uw geloof één en al oog en oor zijn voor God, de overgave aan Hem om onder de indruk te komen van wat God voor u is, en laat God het enige en alles zijn waarvoor u leeft. Dan zult u het vermogen hebben om die andere belofte aan te nemen: "Al wat gij bidt en begeert, GELOOFT, DAT GIJ HET HEBT ONTVANGEN". Daarom nogmaals: zie dat u God werkelijk toebehoort, dan kunt u zich alles toe-eigenen wat Hij belooft.

Gistermiddag heb ik de derde preek gehouden in een serie over Bidden is ontvankelijk zijn. Het ging over de vierde tot en met de zesde bede van het onze Vader. Ik merk dat er nog zoveel te leren valt over bidden. Iemand uit de gemeente kwam naar me toe en zei: 'Ik dacht niet dat ik veel nieuws zou horen, ik heb al zoveel preken over bidden gehoord en er zoveel over gelezen. Maar toch heb je me weer aan het denken gezet en nieuwe inzichten aangereikt. Bedankt!' Dat is mooi om te merken. Ik merk tegelijk ook hoe lastig het is om de mooie dingen die ik weet over bidden om te zetten in een levende gebedspraktijk. Niet alleen het Onze Vader is heel belangrijk, ook het gebed dat eraan voorafging: 'Heer, leer ons bidden.'
Overigens preek ik ook aanstaande zondagmorgen over het gebed, de laatste preek in de serie over Jezus spreekt ons aan. De tekst is Marcus 11 vers 24: 'Alles waarom jullie bidden en vragen, geloof dat je het al ontvangen hebt, en je zult het krijgen.

Morgenmiddag heb ik een vergadering van het oprichtingsbestuur van de Beweging Geloven in de Stad. Een prachtig initiatief in de stad Haarlem om nog meer als kerkelijke en christelijke organisaties in de stad Haarlem samen te werken om de stad met het evangelie van Jezus Christus te bereiken. Er is al een website: www.gelovenindestad.nl.

Vanmorgen kreeg ik een lijstje redenen onder ogen die de theoloog A.A. van Ruler ooit samenstelde. Voor mezelf als predikant boeiend om me op te bezinnen, maar uiteraard voor alle kerkgangers. Daarom ter overweging (met als vraag: welke reden is voor jou de belangrijkste?):

1. Om een kans op bekering te lopen
2. Om een gewoonte vol te houden
3. Om een traditie voort te zetten
4. Om de existentie ten volle te beleven
5. Om het werk van de lofprijzing te volbrengen
6. Om het bijschrift bij het plaatje (van het bestaan) te lezen
7. Om de wereld voor te dragen
8. Om m’n bestaan tot op de bodem te doorgronden
9. Om het heil te ontvangen
10. Om tot het licht te komen
11. Om in de gemeenschap te worden ingelijfd
12. Om in het openbaar het geloof te belijden
13. Om mijn bijdrage aan de gemeente te leveren
14. Om (eventueel) een ambt te dragen
15. Om de zin van de zondag te verwerkelijken
16. Om het kerkelijke jaar mee te maken
17. Om rust te vinden
18. Om gesticht te worden
19. Om weer op toonhoogte te komen
20. Om wegwijs gemaakt te worden
21. Om de verlossing van de wereld te vieren

Zelf mis ik in dit rijtje: Om Christus te ontmoeten en zijn genade te ontvangen.

Zondagmorgen hoop ik te preken over Marcus 10 vers 15: 'wie niet als een kind openstaat voor het koninkrijk van God, zal er zeker niet binnengaan.' Het zal dus gaan over worden als een kind. Ik reik zes (nog maar een rijtje vandaag) kernkwaliteiten van kinderen aan:

1. Ontvankelijkheid
2. Onbezorgdheid
3. Onvoorwaardelijkheid
4. Onbevooroordeelheid
5. Onderwijsbaarheid
6. Onderdanigheid

Als je alvast meer wil weten: Als een kind...

Henk Medema schrijft vandaag in het Nederlands Dagblad zeer behartenswaardige dingen. Dat doe hij trouwens altijd - vind ik in elk geval, en dat heeft zonder twijfel te maken met zijn passie voor Christus die doorklinkt in alles wat hij zegt. Zo dus ook vandaag (helaas niet te vinden op www.nd.nl).
Enkele uitspraken over nieuwe christelijke politiek (die verder gaat dan een andere grondslag of een evangelicaal op een verkiesbare plaats op de lijst):
Waar is God in de christelijke politiek? Hij moet meer zijn dan een God als leverancier van normen en waarden, standpunten en beleidslijnen. God als de levende, actuele Heer van alles; God in wiens tegenwoordigheid wij leven.
We verwachten van Jezus toch zeker iets dat we bij elkaar in de ogen als lichtvonkjes herkennen: we hebben Hem lief, we zijn blij met Hem, we geven Hem in alles de eerste plaats.
Overigens is een bezoekje aan de site van Uitgeverij Medema zeker de moeite waard!

Voor wie hier regelmatig komt kijken, is al wel duidelijk dat het voornaamste thema van de blogberichten cirkelt rond de Persoon en het werk van Jezus Christus als centrum van geloof en kerk en theologie. Daarom staat vanaf vandaag in de kop ook de 'slogan' die ook op mijn website te vinden is: 'omdat Jezus Heer is'. Ik ben altijd speciaal aan het zoeken naar aanwijzingen dat de christocentrische concentratie waarvoor ik pleit (ook) een zeer gerefomeerde aangelegenheid is. Vandaag word ik weer op mijn wenken bediend door een bericht op www.oneway.nl. De titel van het bericht is Werkplaats voor harten van kinderen. Wim Verboom komt aan het woord over de betekenis van de Catcehismus, ook voor vandaag. Een van zijn opmerkingen is dan: Hoe mensen door Jezus Christus worden gered, dáár gaat het in de Heidelbergse Catechismus om. "Dat is ook een van de redenen dat dit geschrift een persoonlijk karakter draagt en mensen aanspreekt. Christus staat centraal. Het is ook de inzet van Zondag 1: "Dat ik met lichaam en ziel, beide in het leven en sterven, niet mijn, maar mijns getrouwen Zaligmakers Jezus Christus eigen ben."

In het Nederlands Dagblad staat vandaag een verhaal waarin professor Maris zich (opnieuw) uitspreekt over de bedreiging van de gereformeerde fundamenten: Nauwelijks écht gesprek over geestesgaven. Ik heb de indruk dat artikelen waarin het gaat over de grote bezorgdheid en het verdriet van iemand geen constructieve bijdrage betekenen aan het gewenste gesprek. Het is weinig aantrekkelijk om als christen die niet afkerig is van charismatische invloeden in gesprek te gaan met iemand die bij voorbaat stelt dat de fundamenten van de Reformatie daarmee worden aangetast.
Overigens erkent ook Maris dat er een grote lauwheid in de kerken is, en stelt hij onder meer: In de gereformeerde wereld heerst een armoede in de omgang met God. Daar zit de oorzaak. Treurig, maar waar. Ook onder predikanten zie je veel lauwheid. De bediening van het Woord blijft soms hangen in stereotypen, wat Gods zegen in de weg staat. Ken je Jezus Christus wel echt? En hoe functioneert het geloof in jouw leven? Deze vragen moeten weer worden gesteld in de preek.
Van harte mee eens. Dát lijkt me vooral de centrale vraag: 'Ken je Christus wel echt?' Overigens merk ik dat ook deze vraag gemakkelijk kan leiden tot het ervaren van een tweedeling (waar Maris zo huiverig voor is) onder christenen: namelijk mensen die Christus wél echt kennen en mensen die Hem níet echt kennen. Nu moeten we niet uit zijn op tweedelingen, maar mogen we wellicht wel meer het besef hebben dat Christus-prediking ook scheiding maakt.
Wat ik echter mis in veel gereformeerde artikelen en boeken rond het werk van de Geest is een positieve, thetische, inspirerende uiteenzetting over wie Christus is. Het lijkt er wel eens op alsof dat bekend wordt verondersteld en dat alleen nog gewaarschuwd hoeft te worden tegen charismatische tendenzen met een nogal kale verwijzing naar de Persoon en het werk van Christus. En zou het ook niet kunnen zijn, dat het échte kennen van Christus leidt tot het inzicht dat uit zijn volheid ook de (bijzondere) gaven van Zijn Geest naar ons toekomen?

Gisteravond zijn we ter afsluiting van het catechisatieseizoen wezen bowlen. Ruim 30 catechisanten waren er aanwezig vanuit de Fonteinkerk (GKV) en de Goede Herderkerk (CGK). Het was zeer gezellig. Geniet even mee door de de foto's te bekijken.

Een lang weekend gehad. Gisteren zijn we naar Artis geweest. En ze waren er weer allemaal: de giraffes, de leeuwen, de pinguins, de vogels en de vissen. En het was erg mooi weer!

Zondagmiddag heb ik in Alkmaar gepreekt. Na de dienst kwamen er twee jonge broeders naar me toe. Ze hadden een kleine tekening gemaakt. Dus wie me nog niet kende, weet nu hoe ik eruit zie;-). Overigens was met het zinnetje 'Wees het licht van de wereld' de kern van de preek goed opgepikt. Pasen is niet alleen kijken naar het Licht (dat ook, en het is heerlijk om de Levende Jezus te zien) maar zonder meer ook zelf licht worden. Als op Pasen niet de boodschap klinkt 'dat wij door zijn kracht nu ook al worden opgewekt tot een nieuw leven' (Zondag 17 Heidelbergse Catechismus), hebben we de Paasboodschap uiteindelijk toch gemist.

Paaszondagmorgen preek ik in de eigen gemeente en 's middags in Alkmaar. We luisteren naar Jezus' woord: 'Ik ben het licht voor de wereld': Bronwater: Hij heeft uitstraling. De preek heeft weer eens een driedeling:

Hij heeft uitstraling! (over de Levende Jezus)
1) Licht: glans van binnenuit
2) Leven: kracht van binnenuit
3) Lachen: vreugde van binnenuit

Het zal er trouwens poëtisch aan toe gaan...

Op deze Goede Vrijdag rond ik de voorbereidingen voor het Paasfeest af om vanaf vanmiddag tot en met maandag ook zoveel mogelijk vrij te hebben. Vanavond mag ik gewoon kerkganger zijn omdat mijn christelijk-gereformeerde collega voorgaat in een gezamenlijke viering. De overdenking die ik morgenavond houd in de Stille Zaterdag-viering is klaar: Leven tussen angst en hoop. Vorig jaar was er op televisie een overdenking te zien: Alom klinkt het Woord: Stille hoop op Stille Zaterdag.

Donderdagmorgen pas ik altijd op onze jongste zoon Reitze van twee jaar oud. Meestal doe ik dan de boodschappen en maak ik in huis wat dingen schoon. Vanmorgen ben ik ook even naar de Fonteinkerk gereden om een paar foto's te maken van de weer stromende fontein. Inspirerend is dat: woorden van Jezus verbeeld zien.

In De Schuilhof in Zeewolde is het afgelopen weekend het Jezus-ontdekken-poject afgesloten. Op de blog van volgeling is te lezen dat gemeenteleden via post-its hun bevindingen konden laten weten. Volgeling brengt daaruit het volgende naar voren:

• Jezus centraal - voor het eerst of opnieuw
• Verwondering - voor meerdere mensen heeft het project heeft niet alleen geleid tot meer kennis over Christus, maar vooral meer verwondering. Iemand vertelde dat ze had leren zien hoe veelkleurig Jezus is.
• Nieuw zicht op de drie-eenheid - waar veel mensen voorheen het beeld hadden dat de Vader, de Zoon en de Heilige Geest ieder hun eigen, afgebakende taak hebben binnen de drie-eenheid, hebben ze nu veel meer oog gekregen voor de eenheid en de verwevenheid tussen de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
• Samenbindend - dit kwam in verschillende bewoordingen op heel wat post-its terug.

Mooi om zo terug te lezen! Kijk verder op site van de Schuilhof en www.jezusontdekken.nl.

In het Nederlands Dagblad staat vandaag een artikel over Stilstaan in de Stille Week. In steeds meer kerken wordt aandacht besteed aan deze dagen voor Pasen. Het is een trend, maar dan wel een heel goede, wat mij betreft. We krijgen er steeds meer oog voor dat Pasen het grootste christelijke feest van de kerk is. Want we zijn gemeente van de Levende Christus.
Vanavond ga ik daarom weer met vreugde voor in een Stille Week viering in de Goede Herderkerk in Haarlem. De overdenking die ik houd heeft als titel: De vrouw die Jezus liefhad.

Vanavond ga ik voor in een Stille Week viering in de Petrakerk in Heemstede. De overdenking die ik houd heeft als titel: Zie, Ik maak alle dingen nieuw.

Gisteren kreeg ik een mailtje met de titel 'bedankt namens Gospelgroep New Creation Joure'. Daarin stond: 'Een van uw preken ("Zonder Christus - niets") heeft ca. 1 jaar geleden de inspiratie gevormd voor ons nieuwste concert-programma: Jesus@heaven.com.' Ik verwonder me er altijd weer over hoe preken en overdenkingen via internet hun eigen onverwachte weg gaan en door de Geest gebruikt worden. Lees meer op: de site van Gospelgroep New Creation en klik daar op 'deze link'.

Ruim vier jaar lang heeft de fontein waarnaar de Fonteinkerk in Haarlem is genoemd niet gestroomd. Nu wel weer! Stromen van levend water! Dat het een beeld mag zijn voor de richting waarin onze gemeente zich ontwikkelt. Want we weten ons geïnspireerd door deze woorden van Jezus uit Johannes 7 vers 38: 'Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in mij gelooft'. Maak nader kennis met de visie van de Fonteinkerk.

Zaterdag heb ik in Zwolle gesproken over de Navolging van Jezus. In het Nederlands Dagblad is er een verslag te lezen: 'Inhoudsloos navolgen voorkomt radicaliteit'. Een citaat: Het navolgen van Christus is volkomen inhoudsloos, gaf Douma aan. ,,Jezus komt niet met een uitgewerkt stappenplan of programma, maar vraagt om gewoon achter Hem aan te gaan.'' Het inhoudsloos navolgen van Jezus voorkomt radicaliteit. ,,In radicale navolging zit een gevaar. Op een gegeven moment ga je meer voor de radicaliteit dan voor Jezus. Je moet daarom nooit zeggen: ik wil radicaal zijn, maar je moet zeggen: ik wil Jezus volgen.''
De powerpointpresentatie die ik heb gebruikt vind je hier: Kom, volg Mij!

Eerdere blog-berichten (27 maart tot 10 april 2006)